Það var sumar í loftinu þegar Leiknismenn tóku á móti Njarðvík á rennisléttum og iðagrænum gervigrasvelli okkar í Breiðholtinu í dag. Það er skemmst frá því að segja að okkar menn unnu þægilegan 2-0 sigur sem hefði þó getað verið helmingi stærri, vægt til orða tekið.

Þrátt fyrir að við getum sagt að sigurinn í dag hafi verið þægilegur er ekki hægt að segja það sama um fyrri hluta fyrri hálfleiks. Okkar menn virtust ekki tilbúnir fyrstu mínútur leiksins og létu Njarðvíkinga vaða yfir sig hvað eftir annað. Þó að gestirnir hafi ekki verið að skapa sér mörg færi þá áttu þeir nokkur hálffæri sem hefðu getað orðið hættuleg, en sem betur fer fyrir okkur vantaði alltaf eitthvað uppá hjá þeim til að klára dæmið.

Það var svo í kringum 25. mínútu fyrri hálfleiks að okkar menn vöknuðu og byrjuðu að gera eitthvað fram á við. Það væri samt lygi að segja að við hefðum verið að spila einhvern glimrandi sóknarbolta en boltinn var farinn að ganga manna á milli og menn virtust vilja gera eitthvað með boltann. Færin voru fá en þó komst Aron í ágætis færi sem endaði með skoti beint á markmann gestanna sem átti ekki í vandræðum með að grípa boltann. 0-0 í hálfleik og hvorugt liðið virtist vilja vinna.

Eitthvað hefur Steini þjálfari sagt í hálfeik því það var eins og nýtt Leiknislið hafi mætt til leiks í seinni hálfleik. Á 55. mínútu kom Kjartan Andri Baldvinsson inná fyrir Einar Buxa í sínum fyrsta Íslandsmótsleik fyrir Leikni og á 62. mínútu kom Óli Hrannar inná fyrir Sigurð H. Harðarson sem einnig var að spila sinn fyrsta leik í Íslandsmóti fyrir félagið. Það er ekki hægt að segja annað en að þessar skiptingar Steina hafi svínvirkað því báðir varamennirnir skoruðu.

Fyrra mark leiksins kom á 61. mínútu. Stjáni fékk boltann á miðjunni og átti gullfallega sendingu innfyrir á Hilmar Árna sem var kominn einn á móti markmanni. Í staðinn fyrir að skjóta á markið sýndi Himmi mikla yfirvegun og renndi boltanum til hliðar á Kjarra sem átti ekki í neinum vandræðum með að setja boltann í tómt markið. 1-0 og allt í einu voru okkar menn með fullkomið vald á leiknum.

Þremur mínútum síðar, eða á 64. mínútu, skoraði Ólafur Hrannar eftir hornspyrnu Arons Daníels. Aron sendi háan bolta yfir á fjærstöng þar sem Óli Hrannar stökk manna hæst og skoraði gæsilegt skallamark en boltinn endaði ofarlega í fjær horninu. Við komnir í 2-0 og eina spurningin var hversu stór sigurinn yrði.

Þrátt fyrir að fleiri mörk litu ekki dagsins ljós fengu okkar menn mýmörg færi til þess að gera endanlega út um leikinn. Aron slapp tvisvar einn í gegn en skaut framhjá í annað skiptið og lét verja frá sér í hitt, Stjáni og Óli Hrannar fengu einnig nokkur færi einn á móti markmanni en inn vildi boltinn ekki. Það er erfitt að vera neikvæður eftir svona leik en ef maður ætti að setja út á eitthvað þá er það að menn virtust kærulausir í að klára færin sín þegar leikurinn var svo gott sem unninn. Menn voru oft of eigingjarnir og í stað þess að renna á opinn mann þá var skotið á markið. Ef menn hefðu nýtt helminginn af færunum í dag hefðum við getað unnið 6-0.

En sigur er sigur og okkar menn eru á toppi deildarinnar eftir leiki dagsins. Þá má benda á þá staðreynd að þetta er fyrsti sigur Leiknis í opnunarleik Íslandsmóts síðan 2006, og það er jákvætt.

Hvað leikmenn varðar er erfitt að taka einhvern einn út, enda voru allir að spila mjög vel í seinni hálfleik. Fannar steig upp og var sem kóngur á miðjunni, öll vörnin var allan leikinn virkilega örugg og við notuðum kantana mjög vel þar sem Aron og Stjáni reyndust varnarmönnum Njarðvíkur erfiðir. Ég ætla að vera dipló í þessu og segja að liðsheildin hafi verið maður leiksins í dag.

Ég spurði Steina þjálfara og Dóra fyrirliða eftir leik hvernig þeim fannst leikurinn og þeir sögðu báðir það sama: „Góður sigur, frábær seinni hálfleikur - en sigurinn átti að vera mikið stærri.“

Byrjunarlið Leiknis: Eyjólfur, Brynjar Óli, Steinarr, Halldór, Óttar Bjarni, Sigurður (Óli Hrannar), Fannar, Hilmar, Aron, Kristján, Einar Buxi (Kjartan)

Dómari: Gunnar Sverrir Gunnarsson, góður.