Í kvöld áttust við í 2. umferð 1. deildar karla lið Leiknis og Þórs og fór leikurinn fram á gervigrasvelli okkar, en þetta var vonandi síðasti gervigrasleikur okkar á tímabilinu. Leikurinn endaði með 1-0 sigri okkar manna og því sitjum við á toppi deildarinnar með fullt hús stiga og markatöluna 3-0.

Þegar blásið var til leiks í sumarblíðunni í Breiðholtinu áttu eflaust fæstir Leiknismenn von á jafn slæmri byrjun og í leiknum gegn Njarðvík fyrir tæpri viku síðan. Maður gældi við þá tilhugsun að okkar menn hefðu ætlað að byrja á fullum krafti og láta finna fyrir sér strax frá 1. mínútu í þetta skiptið. Eftir korters leik í kvöld sá maður að það var ekki að fara að gerast og ég held ég sé ekki að ýkja þegar ég segi að byrjunin á þessum leik hafi verið verri en í þeim síðasta.

Það að Þórsarar hafi ekki verið komnir í eitt til tvö núll eftir 10 mínútna leik verður að teljast nokkuð ótrúlegt. Strax á 5. mínútu fór Eyjó í glæfralegt úthlaup sem endaði með því að Dóri bjargaði marki með því að renna sér fyrir skot Þórsara sem var einn gegn marki. Upp úr hornspyrnunni sem fylgdi í kjölfarið áttu Þórsarar svo skalla sem smaug rétt framhjá stönginni. Þetta voru ekki einu færi norðanmanna í byrjun leiks því áður en klukkan sýndi 20 mínútur átti einn þeirra skot rétt yfir markið eftir að hafa sloppið einn í gegn.

Til marks um það hvað fyrri hluti fyrri hálfleiks var mikil eign Þórsara þá snerti markmaðurinn þeirra ekki boltann fyrr en á 18. mínútu... á 18 mínútum höfðum við ekki skapað nægilega mikið fram á við til að markmaðurinn þeirra þurfti að snerta boltann. Það er magnað.

En það eru mörkin sem telja í fótbolta og fyrst staðan var ennþá 0-0 voru allar dyr enn opnar í leiknum. Okkar menn efldust þegar leið á hálfleikinn og á 30. mínútu var Aron næstum búinn að koma okkur yfir en markmaður Þórs varði með tilþrifum. Steinarr var hættulegur á kantinum og átti ófá hlaup í leiknum en því miður kom ekki nægilega mikið úr fyrirgjöfum hans, annað hvort enduðu þær á fyrsta varnarmanni eða þá að við vorum einfaldlega með of fáa menn í boxinu.

Þegar dómarinn flautaði til leikhlés var staðan því enn 0-0 og við máttum teljast heppnir að vera ekki undir.

Líkt og í títtnefndum Njarðvíkurleik komu okkar menn sterkari til leiks í seinni hálfleik. Menn spiluðu boltanum betur, sóttu betur upp kantana og voru ákveðnari í alla seinni bolta. Þó að lítið hafi verið um færi í upphafi seinni hálfleiks fékk maður það þó á tilfinninguna að okkar menn væru líklegri til að skora en hinir.

Það fór svo þannig að okkar eigin Hilmar Árni Halldórsson braut ísinn á 58. mínútu. Himmi fékk boltann á miðju vallarins og rak hann í átt að vítateig nokkuð óáreittur. Þegar hann nálgaðist vítateiginn hafði hann Aron sér við hlið sem virtist vera óvaldaður en í stað þess að gefa boltann skaut hann á markið. Boltinn fór í varnarmann og þaðan í boga yfir markmanninn og áður en menn gátu klárað að öskra „gefðu á Aron!“ var boltinn búinn að syngja í netinu. 1-0 og fjölmargir áhorfendur glöddust í stúkunni.

Eftir markið einkenndist leikurinn af mikilli stöðubaráttu þar sem Gunnar Einarsson fór fyrir okkar mönnum á miðjunni. Gunni var gríðarlega massívur á miðjunni og vann boltann ófáu sinnum á mikilvægum andartökum, sérstaklega í lok leiks. Þau voru ekki mörg færin í seinni hálfleiknum en þó átti besta færi leiksins eftir að líta dagsins ljós.

Á 70. mínútu áttu Þórsarar fyrirgjöf úr aukaspyrnu frá vinstri sem fór í gegnum allan pakkann í teignum og beint á Þórsara sem var allt í einu einn með boltann á markteignum. Hann náði ágætu skoti á markið en Eyjó í markinu gerði sér lítið fyrir og varði frábærlega í horn. Það má segja að þetta hafi verið vendipunktur leiksins og þarna sýndi Eyjó mikinn styrk því hann hafði fram að þessu verið oft á tíðum nokkuð óöruggur.

Eftir þetta færi má eiginlega segja að leikurinn hafi fjarað út. Okkar menn börðust inná vellinu og áhorfendur litu ótt og títt á klukkuna, vitandi það að Þórsarar eru gjarnir á að jafna á heimavelli okkar, sama hver staðan er og hvað er mikið eftir. Á 93. mínútu flautaði Valgeir Valgeirsson, sæmilegur dómari leiksins, leikinn af og okkar menn fögnuðu sínum öðrum sigri í jafnmörgum leikjum.

Það má færa rök fyrir því að leikurinn í kvöld hafi ekki verið sá skemmtilegasti eða best spilaði leikur sem sést hefur á Leiknisvellinum. En ef við lítum á söguna er þetta mjög góður sigur. Hversu oft höfum við séð Leiknisliðið tapa nákvæmlega svona leik niður í jafntefli? Eflaust oftar en nokkur vill muna, en ekki í dag. Í dag kláruðu okkar menn dæmið og þess vegna erum við á toppi deildarinnar eftir 2 leiki.

Fyrri hálfleikur var lélegur og það var alls ekki okkur að þakka að vera ekki 3-0 undir í hálfleik. En í hálfleik fórum við yfir hvað við ætluðum að bæta í vörn og sókn og ég tel að það hafi heppnast. Kjarri fékk boltann meira í lappirnar frammi og menn héldu boltanum betur. Við töpuðum unnum leik í jafntefli í fyrra gegn þeim en núna eru strákarnir árinu eldir og reyndari og kláruðu dæmið. Þetta var baráttu sigur.
Steini Gísla eftir leik

Lið Leiknis: Eyjólfur (m), Steinarr, Brynjar Óli, Halldór (f), Óttar Bjarni, Gunnar Einars, Hilmar Árni, Fannar, Aron, Kristján, Kjartan (Óli Hrannar).
Maður leiksins: Gunni Einars
Dómari: Valgeir Valgeirsson, ágætur
Áhorfendafjöldi: Í kringum 400

Myndir fengnar að láni frá fotbolti.net