Það fór lítið fyrir reisninni og stoltinu hjá okkar mönnum þegar þeir mættu baráttuglöðu ÍR-liði í mikilvægasta nágrannaslag síðari ára. And- og viljaleysi okkar var því miður algjört og mark frá Brynjari Ben í uppbótatíma dugði skammt gegn baráttuglöðu ÍR-liði sem fór með sigur af hómi, 1-2.

Fjölmargir áhorfendur þurftu ekki að bíða lengi eftir fyrsta marki leiksins því strax á 3. mínútu slapp sóknarmaður ÍR, Árni Freyr Guðnason, einn innfyrir vörn okkar manna og skoraði eftir að fylgja eftir eigin skoti sem Eyjó varði í markinu, 1-0.

Einhver gæti haldið að þetta mark myndi kveikja í Leiknismönnum en sú var ekki raunin og fyrir utan skalla frá Helga sem sleikti stöngina eftir viðkomu í varnarmanni vorum við aldrei líklegir til að skora í fyrri hálfleik. ÍR aftur á móti fékk sín færi og voru klárlega betra liðið fyrstu 45 mínúturnar.

Seinna mark ÍR kom úr aukaspyrnu og ofanritaður skilur ekki enn hvernig sá bolti endaði inni. Á 24. mínútur fengu ÍR-ingar aukaspyrnu út´á kanti og Kristján Ari Halldórsson sendi laflausan bolta inná teig sem fór í gegnum allan teiginn og lak framhjá Eyjó í markinu. Eins og ég segi þá sá ég þetta ekki alveg nógu vel en boltinn hlýtur að hafa komið við einhvern á leiðinni inn, boltinn var það laus. 2-0 og okkar menn í vondum málum.

Við tókum okkur aðeins á í lok hálfleiksins og fengum tvö hálffæri á síðustu 5 mínútunum þegar Helgi Pje komst í þröngt færi sem var varið og Aron átti skot sem var rétt yfir. Staðan var 2-0 í hálfleik og þetta leit ekki vel út.

Steini Gísla gerði tvær breytingar í hálfleik og tók þá Sigurð Helga og Óla Hrannar útaf og setti þá Brynjar Ben og Vigfús Arnar inná. Þessi skipting kom engum á óvart og maður hlýtur að setja spurningarmerki við það af hverju Fúsi byrjar ekki í leik sem þessum í ljósi þess að Fannar var í banni.

Seinni hálfleikurinn byrjaði betur en sá fyrri og strax á fyrstu mínútu átti Stjáni skalla sem fór rétt framhjá. ÍR átti þó sín færi og eftir 8 mínútur í þeim seinni voru þeir búnir að fá tvö góð færi einir á móti markmanni sem fóru bæði framhjá. Við vorum nokkuð hættulegir í föstum leikatriðum og Dóri átti tvo hættulega skalla rétt yfir eftir fínar spyrnur frá Aroni, sem var að öðrum ólöstuðum okkar sprækasti maður í kvöld.

Þegar leið á leikinn fórum við að vera meira með boltann án þess þó að ná að skapa okkur mikið. Við héldum áfram að sækja á 3-4 mönnum og það var ekki fyrr en í blálokin sem við settum auka menn í sóknina.

Það fór þó þannig að við minkuðum muninn í uppbótatíma þegar Brynjar Ben skoraði af stuttu færi eftir klafs í teignum. Fyrir markið vorum við búnir að fá þónokkuð af færum þar sem Stjáni átti m.a. skot rétt framhjá einn á móti markmanni. Það hefði verið kærkomið að nýta eitthvað af þessum færum og búa til spennu fyrir lokakafla leiksins en því miður kom markið of seint.

Áður en Örvar Sær dómari leiksins flautaði leikinn af fengum við færi þegar Stjáni átti skalla sem fór beint á markmann ÍR og því fór sem fór, 2-1 tap í döprum leik af okkar hálfu.

Því er ekki að neita að leikurinn í kvöld var sár vonbrigði. Allan leikinn var eins og aðeins annað liðið gerði sér grein fyrir mikilvægi leiksins og það var því miður ÍR. Ofanritaður furðar sig á því að í allt sumar höfum við fengið fjölmargar áminningar en þegar kemur að þessum leik fær ekki nokkur maður spjald fyrir brot: Það segir sitt. Fyrir utan Aron og Steina var fátt um fína drætti í okkar leik og það er ljóst að okkar menn þurfa að rífa sig upp fyrir næsta leik sem er gegn KA á heimavelli á sunnudaginn klukkan 16:00.

Lið Leiknis: Eyjó, Steinarr, Binni Hlö, Óttar B, Dóri, Himmi, Siggi, Helgi P, Aron, Stjáni, Óli H
Maður leiksins: Aron
Dómari: Örvar, ágætur