Leiknisliðið tók eitt stig heim með sér úr Kópavogi í kvöld eftir að hafa gert jafntefli við heimamenn í HK, 2-2, í bráðfjörugum leik sem Leiknismenn hefðu með réttu átt að vinna. Okkar menn sönnuðu það í dag að á sínum degi hafa þeir á að skipa skemmtilegasta liði deildarinnar og ef við miðum við töfluna í dag; líklega því besta líka.

Leikurinn byrjaði vel fyrir okkar menn því strax á 3. mínútu komumst við yfir með marki frá Stjána. Aron gerði virkilega vel í markinu þegar hann vann sig upp vinstri kantinn og átti fyrirgjöf á Stjána sem fullur sjálfstrausti setti hann snyrtilega í netið. Fyrir markið höfðum við pressað stíft á HK og því var greinilegt að við ætluðum að setja á þá strax frá byrjun.

Eftir markið hægðist þó nokkuð á leiknum og okkar menn náðu ekki að fylgja góðri byrjun eftir. Miðjuþóf einkenndi næstu mínútur leiksins en það voru HK-ingar sem náðu að jafna á 13. mínútu. Eftir að hægt spil þeirra hafði spilað vörn og miðju okkar sundur og saman skoraði Hafsteinn Briem fyrir heimamenn þó að einhverjir vildu meina að um sjálfsmark hafi verið að ræða. Staðan var því orðin 1-1 eftir korters leik og okkar menn virkuðu ekki eins tilbúnir í leikinn og þeir voru í byrjun.

Eftir jöfnunarmarkið vorum við meira með boltann. Fannar og Hilmar Árni stjórnuðu miðjunni og Aron og Stjáni eru alltaf hættulegir á köntunum. Þrátt fyrir að hafa verið meira með boltann þá voru HK-ingar hættulegir í hröðum upphlaupum þar sem bakverðir þeirra reyndust okkur hættulegir í upphlaupum sínum, en þeir byrjuðu leikinn með 5 manna vörn.

Á 30. mínútu bætti heimaliðið við marki en þar var að verki Jónas Grani Garðarsson. HK fékk heldur ódýra aukaspyrnu úti vinstra meginn og úr fyrirgjöf stökk Jónas Grani óvaldaður á markteig og skallaði í netið. 2-1.

Eftir markið vorum við nokkuð oft næstum því komnir í góð færi. Stjáni gerði vel tvisvar með að vinna boltann við endalínu og renna honum fyrir markið en í bæði skiptin vantaði mannskap til að klára færin. Þá fengum við aukaspyrnu rétt fyrir utan vítateig en skot Gunna Einars hafnaði í varnarveggnum. Ofanritaður hefur ekki orðið tölu á þeim aukaspyrnum sem við höfum klúðrað undanfarið. Vissulega er allt í lagi að klúðra aukaspyrnum, en maður hlýtur að mega gera kröfu um að eitthvað komi útúr þeim, þó það væri ekki nema skot rétt yfir (það sýnir sig kannski best hvað liðið okkar er í góðum málum þegar þetta er mesta kvörtunarefnið).

Staðan í hálfleik var því 2-1 Kópavogspiltum í vil en eins og við höfum verið að spila í sumar erum við alltaf líklegir til að skora þannig að allt stefndi í hörku seinni hálfleik - sem varð raunin.

Fyrstu 20 mínútur seinni hálfleiksins voru svolítið eins og þær síðustu í þeim fyrri. Liðin voru hvorug að skapa sér afgerandi færi þó að okkar menn voru nokkrum sinnum næstum því komnir í dauðafæri þar sem miðjan og kantarnir okkar voru áberandi.

Það fór þó þannig að við fengum vítaspyrnu á 63. mínútu þegar Aron tók hornspyrnu og varnarmaður HK sparkaði boltanum beint uppí höndina á sér. Fannar Arnarsson fór á punktinn og skoraði úr öruggustu vítaspyrnu Leiknismanns síðari ára. 2-2.

Við þetta jöfnunarmark efldust okkar menn og ætluðu sér greinilega öll stigin úr leiknum... og þau hefðu þeir átt að taka. Færin sem við fengum það sem eftir lifði leiks voru engin hálffæri. Á 76. mínútu átti Binni Hlö frábæra fyrirgjöf á nafna sinn Benediktsson en sá síðarnefnid hitti ekki boltann með höfðinu einn á markteig. Aron og Stjáni áttu báðir sín skotfæri og oft á tíðum munaði örlitlu að þeir næðu að prjóna sig í gegn en allt kom fyrir ekki.

Besta færi leiksins kom þó á 91. mínútu þegar Ögmundur Ólafsson, markmaður HK manna, fór í skógarhlaup úr marki sínu og arkaði af stað í átt að lausum bolta á hægri kantinum. Verst fyrir Ögmund var að hann átti þá í kapphlaupi við Aron Fuego sem kom á sprettinum á móti honum og varð fyrri til í boltann, fór framhjá honum og allt í einu voru þrír Leiknismenn komnir á móti þremur varnarmönnum HK sem höfðu engan í markinu. Aron hélt áfram inní teiginn og gerði líklega það rétta í stöðunni og skaut á markið úr nokkuð þröngu færi en skot hans fór í hliðarnetið. Þar fór tækifærið til að klára leikinn, en ofanritaður er handviss að ef Aron hefði fengið sama færi á 5. mínútu leiksins hefði hann alltaf klárað það, en þarna var hann úrvinda eftir 91 mínútu af fyrirmyndarbaráttu allan leikinn.

Síðasta færi leiksins var svo okkar þegar Kjartan Andri gerði vel og kom sér í ágæta stöðu til að gefa fyrir við endalínu HK en í staðinn fyrir að gefa boltann ætlaði hann aðeins of langt og því rann færið í sandinn. Engu að síður vel gert hjá Kjarra sem kom sterkur inn fyrir Helga P í leiknum.

Stuttu síðar flautaði mistækur dómari leiksins, Gunnar Sverrir Gunnarsson, til leiksloka og 2-2 jafntefli því niðurstaðan í frábærum fótboltaleik.

Leikurinn í kvöld var frábær skemmtun og bæði lið sýndu á köflum flottan fótbolta þó að Leiknisaugun segja að við höfum verið betur spilandi liðið á vellinum. Eins og ég kom að í byrjun getum við spilað skemmtilegasta bolta deildarinnar og það var oft á tíðum unun að horfa á strákana leika boltanum á milli sín og sækja svo hratt upp kantana. Vörnin var á köflum nokkuð brothætt í fyrri hálfleik en í þeim seinni var hún traust sem klettur með Dóra fremstan í flokki, en einnig má nefna það að Óttar Bjarni kom sterkur inná í hálfleik fyrir meiddan Gunna Einars. Þá er Gestur að spila bakvörðinn skínandi vel í fjarveru Steinarrs Guðmunds.

Það er nokkuð erfitt að velja mann leiksins en þó voru margir sammála því að Stjáni hafi staðið uppúr jöfnu Leiknisliði í kvöld. Það er virkilega gaman að sjá Stjána spila þegar sjálfstraustið er í botni, en það má líka segja um allt Leiknisliðið.

Næsti leikur er heimaleikur gegn Fjarðarbyggð laugardaginn 10. júlí klukkan 14:00. Vonandi mæta sem flestir og það tímanlega. Áfram Leiknir!

Lið Leiknis: Eyjó, Binni Hlö, Gestur, Dóri, Gunni E (Óttar B), Himmi, Fannar (Kjarri), Helgi P, Aron, Stjáni, Binni Ben (Óli H)
Maður leiksins: Stjáni (í mjög jöfnu liði)
Dómari: Gunnar Sverrir, ekki arfaslakur en slakasti leikur hans í sumar hjá okkur